Distichiasis czyli tzw. dwurzędowość rzęs. Jest to wzrost dodatkowych rzęs z gruczołów górnej lub dolnej powieki – takie rzęsy rosną w nieprawidłowym kierunku – „do oka” – i powodują dyskomfort oraz uszkodzenia rogówki. American College of Veterinary (ACVO) uważa, że jest to przypadłość dziedziczna w rasie cavalier king charles spaniel jednak nie ma w jej kierunku żadnych testów genetycznych.


Krótko i dosadnie:

  • Dla przyszłych właścicieli:

Wymagać od hodowców corocznych badań oczu rodziców szczenięcia – przedstawione badanie od lekarza okulisty nie może być starsze niż 1 rok, zazwyczaj nie wyklucza się z hodowli psów z dwurzędowością rzęs, ale najlepiej aby schorzenie nie dotyczyło obojga rodziców. Wykaz chorób i wzory wyników badania oczu – tutaj.  

  • Dla Hodowców:

Należy co roku badać oczy psów hodowlanych u lekarza okulisty. Zalecenia dla hodowców nie są jednoznaczne – Canine Eye Registration Foundation (CERF) wydaje certyfikaty nawet dla cavalierów dotkniętych chorobą i rozmnażanie chorych psów pozostawia opinii hodowcy (należy wziąć pod uwagę wyniki badań w kierunku MVD, SM i ogólny stan zdrowia psa, a także zdrowie i długość  życia linii z których pochodzi). Z kolei kluby ras z niektórych krajów nie zalecają hodowania na psach z distichiasis. Apelujemy zatem o rozsądek i branie pod uwagę całościowego obrazu przed dopuszczeniem chorego na dwurzędowość rzęs psa do hodowli.


distichiasis-2

Objawy:

Najczęściej jest to nadmierne łzawienie, kurcz powiek, pocieranie oka łapą lub ocieranie oczu o przedmioty (np. meble tapicerowane), przekrwienie spojówek, owrzodzenie rogówki. Objawy te mogą występować cyklicznie co związane jest z naturalnym wypadaniem i odrastaniem rzęs. Przewlekłe podrażnienie rogówki prowadzi do jej zmętnienia, zbliznowacenia lub owrzodzenia. Długoterminowe uszkodzenie rogówki może prowadzić do częściowej utraty wzroku.

Leczenie:

W przypadkach distichiasis nie wywołującego żadnych objawów klinicznych u psa podejmowanie leczenia nie jest potrzebne.

Leczenie zazwyczaj rozpoczynane jest poprzez stosowanie okulistycznych lubrykantów, które mają chronić rogówkę i pokryć nieprawidłowo rosnące rzęsy tłustym filmem (co również rozmiękcza włoski).

Stosowana jest również korekcja chirurgiczna jednak odrost włosów jest częsty i może wymagać wielokrotnych zabiegów.

Krioepilacja ma zdecydowanie lepsze rezultaty – okuliści donoszą, że po zabiegach z użyciem ciekłego azotu nie odrasta do 90% usuniętych rzęs i rzadko występuje konieczność powtarzania zabiegu. Niestety metoda ta jest droga.

Źródło:

CavalierHealth